انگارهمین دیروز بودکه مریم بهم زنگ زدو گفت  نتایج دانشگاه رو زدن ...

انگار همین دیروز بود که من دوباره خدا رو سپاس میگفتم که از تلاشم نتیجه گرفتم

انگار همین دیروز بود که ترم اول کارشناسی شروع میشد، اما این بار بدون مریم ، بدون مرضیه

انگار همین دیروز بودکه فاطمه رو به عنوان نماینده دخترا و رشیدرو به عنوان نماینده پسراانتخاب کردیم

انگار همین دیروز بود که سمیه می گفت شوهر گیر نمیاد حالا چه کار کنیم(و ما می زدیم زیر خنده  )

انگار همین دیروز بود که همه می گفتیم  : یعنی میشه  مباحث رو پاس کنیم ؟ (از دست صادق زاده )

انگار همین دیروز بود که منو عاطفه به زکاوت چشمی حسودی کردیمو اون بیچاره مباحث افتاد...

انگار همین دیروز بود که همه پشت در سایت منتظر گلابپور بودیم که امتحانو  کنسل کنه اما اینکارو نکرد

انگار همین دیروز بود که استاد فرامرزی پایه خندیدنو تو کلاس مهیا می کرد و به قول خودش حرکات موزون در می آورد

و انگارو انگارو انگار......

وانگار همین دیروز بود که همه چیز شروع شد...

و امروز... چقدر زود همه چیز تموم شد ...دقیقآ مثل دوران کاردانی (که خیلی زودتر ازهمیشه تموم شد )

و امروز من به مریم  زنگ زدم و گفتم نتایج دانشگاه رو زدن ....

و امروز مریم هم خدارو شکر می کرد که وارد دانشگاه میشه اما اینبار بدون من ، بدون مرضیه

و امروز فاطمه و رشید زوج خوشبخت کلاس ما شدن (و ما یه جشن کوچیک گرفتیم )

و امروز سمیه هم در کنار همکلاسی دیگمون آقای تفرشی  دیگر زوج خوشبخت کلاس ماست و نگران شوهر نیست

و امروز لیدا  صاحب دختری به نام ثنا و خدیجه صاحب دختری به نام غزل شد و ما دوباره شیرینی خوردیم

و امروز  دوباره از هم جدا شدیم (مثل کاردانی)

 و امروز دوباره دلتنگم ... و دلم برای همه چیز تنگ خواهد شد.....برای همه چیز

 وامروز دوباره بر این پایان خدا را سپاسگذارم....

گفته بودی که می آیی

به شوق آمدنت آتشی در دلم افروختم

تا چراغ راهت باشد

آتش سوخت و خاکستر شد

به همراهش دلم هم!

اما... تو نیامدی.........

هیچ زمانی خود را لایق آن ندیدم ، که بخواهم بر خوابم آیی ، یا روز و شبی بی خبر در لباس عابری دستانم را بگیری ، سلامم گویی ... هیچ وقت لایق آن نبودم که خود را از منتظران خالص تو بدانم ، ناپاکی های پیکر خستهء من ، فراتر از عظمت وجود توست ...
اما در این آشفته بازار ، در این گرگ و میش که حتی تشخیص خوب از بد کاری شده دشوار ...در این روزگار غریب ...هر وقت از ظلم ها ، مظلوم کشی ها ، نا عدالتی ها ، دردهای فراتر از توان و اختیارم به ستوه آمد                     ...
نام تو ، یاد حضورت ، انتظار آمدنت ، مرا دلداری داد ...
آقایم

مولایم

ای آخرین منجی

تورا انتظار می کشم

انتظار.....

شاید اینبار نامه ای پر از باران برایت بنویسم

وقتی که به هوای شنیدن نوایت ، قلب ابرها هم تند تند می تپد

یاد و وجود تو مانند چیزی شبیه باران

بر لبهای خشک و ترک زده ام لیز می خورد....

در حالی که نمی دانم چند جفت گیلاس از درخت پیر همسایه افتاده

و از ستاره های سوخته چند نسل دیگر باقیست ......

محبوبم ، اشکهایم را پاک کن زیرا عشقی که چشمان ما را گشوده و ماراخادم

خود ساخته موهبت صبوری و شکیباییی را هم به ما ارزانی می دارد............

اشکهایم را پاک کن و آرامشم ده چراکه ما با عشق میثــــاق بسته ایم و برای آن

عشق است که رنج نداری ،تلخی بینوایی و درد جدایی را تاب می آوریم ........

پس به همان عشق سوگند میخورم که تنهاخودش راتک ستاره تنهایی زندگیـم

دانم و نه هیچکس دیگر را مگر عشقی پاک که او بر من هدیه کند .....

                        خدایم ، عاشقانه می پرستمت ...

می خواهم از تو برای تو بنویسم .

خوبترین من، با سلامی دوباره به تو .

به تو که بر زبانت، کلام محبت و بر لبانت، تبسم مهر ،

و بر سر انگشتانت، گرمی صداقت جاریست .

به تو که در چشمانت عطوفت موج می زند و از مردمکانت نور زندگی می گذرد .

به تو که می توان تمام زندگی را در کلام زیبای با تو بودن خلاصه کرد .

به تو که نمای کامل صداقتی ..

و به تو که برای من تنهاترين هجراني، همیشه در اوج و نهایتی .

ما با هم هستیم مثل صنوبر و سایه .

ما با هم هستیم مثل ستاره و همین شب شریف .

ما با هم هستیم مثل آینه با انعکاس مجازی لبخند .

با تو هستم...هجرانم...

با من بمان تا اضطراب جهان را در کنار تو در ترانه ای کوچک خلاصه کنم .

با من بمان تا برایت از تو، از خود و از ما بگویم.

خدای عزیزم دوستت دارم ....... 

عید سعید فطر بر همه مسلمین جهان

مبارک باد  

من تو اين دنيا سه تا دوست دارم ...خورشيد ،ماه و

تو . اولي رو واسه روزام مي خوام دومي رو واسه

شبام ولي تو رو واسه تک تک لحظه هام مي خوام

مریم عزیزم تولدت مبارک

همه منتظریم .........چشم به افق دوخته ایم ........اشک در چشمانمان حلقه زده

زمین و آسمان از این همه ظلم و ستم به ستوه اومده .تو کجایی........

یاس نرگس چقدردلم برای آمدنت بی صبرانه می تپدبغض پنهانم پشت حصارحنجره ام

زندانی شده کاش می آمدی و بغضم را می شکستی ...

امروز دستانم را به سوی آسمان بی کران دراز می کنم و اینک دستانم تا آسمان قد

می کشند و از چشمانم دریای اشک جاری می شود . چشمانم را می بندم و به

پرنده خیالم اجازه می دهم تا اوج آسمان رویا هایم پر بزند ....

تا چشم کار می کند بیابان است ، خار و ریگهای داغ که پاهای برهنه ام را میسوزاند

از فرط درماندگی فریاد می زنم مگر تو نبودی که می گفتی در انتهای همین جاده تو را

خواهم یافت پس چرا هر چه می روم بیشتر درمانده می شوم پس چرا این جاده

پایانی ندارد

می خواهم از عمق وجودم فریاد بزنم :

ای سبزترین غزل من اگر بیایی خاک پایت را سرمه چشمانم می کنم ... پس

همچنانمنتظر طلوع سبزت می مانم

  کاش آسمان حرف کویر را می فهمید